قطار عشق سوی خدا می رفت.
همه سوار شدند، اما وقتی قطار به بهشت رسید جز مخلصین همه پیاده
شدند و فراموش کردند مقصد خدا بود، نه بهشت.
روزگارتان اول خدایی بعد بهشتی باد.
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و سوم اسفند ۱۳۹۱ ساعت 12:8 توسط یسرا
|
چه خوش است حال مرغی که قفس ندیده باشد